Μου λέει "Κάνε μου ότι κάνεις στις Groupies"
Της λεώ "Τι; Κούβεντα για τον έρωτα και τη ζωή ως το πρωί;"
Και χαμογέλασε σαν να' ξέρε πως είχα ηττηθεί και πως με κάνει ότι θέλει αυτή,
έστω για απόψε
Μου' πε "Κόψε τις πίπες του ποιητή,
σου' πα να ανέβεις πάνω μου, αλλά δεν είμαι σκηνή και μ'έχει ρίξει με τη ρητορική
αρα τι άλλο να πούμε ψάχνεις στην τελική, δωσ' μου φιλί"
Και κάπως έτσι, ο ίδιο κόμπος στο στομάχι όπως στα 16
και πιο πριν πριν το πρώτο φιλί, στις ατελείωτες μου πρόβες στον καθρέφτη
στο να μελετάω πως ο πρωταγωνιστής τη πέφτει στη θεά και στη θέα της,
δε του κόβονται τα πόδια, πάει στη παρέα της με θράσος και μιλά σινεμά
Πόσο εύκολα φαίνονται όλα "Κάτσε, τόση ώρα που τα σκέφτομαι αυτή τι κάνει ακόμα;
Με κοιτά;" κοκκινίζω και γελά
Μου λέει "Χάνεσαι συχνά μες το κεφάλι σου, ίσως δε λες ψέματα τελικά και μου βγαίνει ενστικτωδώς να σου πω πως σ'αγαπάω γιατί σ'ακούω στον ύπνο μου συχνά
Τα όνειρα των κοριτσιών, να ξέρεις, έχουν μουσική υπόκρουση
και έχω ακούσει στίχους που δεν έχεις πει ακόμα δεν είσαι το μολύβι, είσαι η γόμα απ'της ζωής τα κείμενα σβήνεις τα περιττά"
Και κάπου εδώ, θέλω να κάνω μια αφιέρωση,
θέλω να κάνω μια αφιέρωση στη κοπέλα στο βάθος, που κάθεται ακίνητη λες και εμείς που ξελαρυγκιαζόμαστε είμαστε μαλάκες
Έλα τώρα που δε ξέρεις να χορεύεις
Σε τα μας;
Μη με ρωτάς, δε ξέρω, δεν έχω ιδέα πως βρέθηκα εκεί
σ'ένα πάρτι του παλιού μου λυκείου με μια μαύρη κιθάρα να τραγουδάω για αυτή
Έχει σύννεφα γκρίζα στο βλέμμα και στην άκρη του ματιού της βροχή
σα να ξέρει πως θα κόψουν το ρεύμα, γιατί το όνειρο πεθαίνει πριν να έρθει πρωί
Έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα,
έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα
έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα και αύριο βράδυ είναι
Άσε το γόητρο της λέω, γαμώ, η τέχνη μου είναι φόβητρο
ξέρεις πως ξέρω πως είναι δικό σου τ'όνειρο
Εγώ στα όνειρα μου πέφτω σε μαχαίρια με τη πλάτη,
γιατί ο πόνος για τη τέχνη είναι θέλγητρο
Κάθε τραγούδι που'χω γράψει είναι σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου έγινα φέρετρο
Για να θαφτούν οι δικοί σου φόβοι μακριά σου άρα ούτε για αστείο μην υποτιμάς πόσα σημαίνει αυτό
Δεν είμαι ράπερ, είμαι κίνδυνος και αν φαίνομαι εύθυμος είναι γιατί κανείς τους δεν είναι έτοιμος να κάνει μια βουτιά μαζί μου στο έρεβος και να πάψει να ντρέπεται και να κάθεται ακίνητος
Για αυτό σιωπώ συχνά και χάνω τον ηρμό μου, για αυτό δύσκολα διαβάζεις το πρόσωπο μου για αυτό βάφω τα μάτια μου μωρό μου, για να ασχοληθούν μ'αυτό αντί με το τι πάει στραβά με το μυαλό μου
Δωσ' μου μία ευκαιρία να σε κάνω να αγαπάς την αγωνία και μη κάθεσαι ακίνητη στη γωνία τα όνειρα των αγοριών είναι γεμάτα βία, θα τα πούμε και μετά τη συναυλία
Και κάπου εδώ, θέλω να κάνω μια αφιέρωση,
θέλω να κάνω μια αφιέρωση στη κοπέλα στο βάθος, που κάθεται ακίνητη λες και εμείς που ξελαρυγκιαζόμαστε είμαστε μαλάκες
Έλα τώρα που δε ξέρεις να χορεύεις
Σε τα μας;
Μη με ρωτάς, δε ξέρω, δεν έχω ιδέα πως βρέθηκα εκεί
σ'ένα πάρτι του παλιού μου λυκείου με μια μαύρη κιθάρα να τραγουδάω για αυτή
Έχει σύννεφα γκρίζα στο βλέμμα και στην άκρη του ματιού της βροχή σαν να ξέρει πως θα κόψουν το ρεύμα, γιατί το όνειρο πεθαίνει πριν να έρθει πρωί
Έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα,
έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα
έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα, έλα τώρα μη δακρύζεις για το τίποτα και αύριο βράδυ είναι