Ξύπνησα μόνος μου σε αυτό το δωμάτιο ξενοδοχείου
Έπαιξα με τον εαυτό μου, που ήσουν;
Έπεσα ξανά για ύπνο, είχα ήδη μεθύσει το μεσημέρι
Δεν έχω νιώσει ποτέ λιγότερο φοβερός
[Προ-Ρεφρέν]
Έχουμε να μιλήσουμε από όταν έφυγες
Η άνετη σιωπή είναι υπερεκτιμημένη
Γιατί δεν είσαι ποτέ η πρώτη που σπάει;
Ακόμη και στο κινητό μου λείπει το τηλεφώνημά σου, παρεμπιπτόντως
[Verse 2]
Είδα τον φίλο σου που γνωρίζεις από τη δουλειά
Λέει πως νιώθεις καλά
Είδα πως του έδωσες την παλιά μου μπλούζα
Παραπάνω από ό,τι ήταν κάποτε δικό σου
[Προ-Ρεφρέν 2]
Βλέπω το χαμόγελό σου, είναι σε όλο του το πρόσωπο
Η άνετη σιωπή είναι υπερεκτιμημένη
Γιατί δε λες ποτέ αυτό που θες να πεις;
Ακόμη και στο κινητό μου λείπει το τηλεφώνημά σου, παρεμπιπτόντως
[Ρεφρέν]
Ίσως κάποια μέρα θα μου τηλεφωνήσεις και θα μου πεις πως λυπάσαι και εσύ
Ίσως κάποια μέρα θα μου τηλεφωνήσεις και θα μου πεις πως λυπάσαι και εσύ
Ίσως κάποια μέρα θα μου τηλεφωνήσεις και θα μου πεις πως λυπάσαι και εσύ
Αλλά εσύ, ποτέ δε το κάνεις
[Verse 3]
Ξύπνησα δίπλα σε μία κοπέλα που έμοιαζε ακριβώς με εσένα
Παραλίγο να πω το όνομά σου
[Προ-Ρεφρέν 3]
Έχουμε να μιλήσουμε από όταν έφυγες
Η άνετη σιωπή είναι υπερεκτιμημένη
Γιατί δεν λες ποτέ αυτό που θες να πεις;
Ακόμη και στο κινητό μου λείπει το τηλεφώνημά σου, παρεμπιπτόντως
Δεν έχουμε μιλήσει από όταν έφυγες
Η άνετη σιωπή είναι υπερεκτιμημένη
Γιατί δεν λες ποτέ αυτό που θες να πεις;
Ακόμη και στο κινητό μου λείπει το τηλεφώνημά σου, παρεμπιπτόντως