Σε κάθε καρδιά υπάρχει μια κάμαρη,
Ένας σίγουρος και δυνατός τόπος φυγής,
Για να γιατρέψει τις πληγές από αγάπες περασμένες,
Μέχρι μια νέα να φανεί.
Σου μίλαγα επιφυλακτικά,
Μου απαντούσες απροσποίητα.
Κι όμως, έχω την αίσθηση, ότι είπα πάρα πολλά!
Η σιωπή μου είναι η προστασία μου.
Και κάθε φορά που κρατούσα ένα τριαντάφυλλο
Ένιωθα, καθώς φαίνεται, μόνο τ΄αγκάθια!
Πάντα έτσι γίνεται, πάντα έτσι γίνεται,
έτσι κι εσύ σύντομα, υποθέτω...
Μα αν ήταν η σιωπή μου που σ΄έκανε να φύγεις,
Τότε αυτό θα ΄ταν το πιο βαρύ μου λάθος!
Γι΄αυτό θέλω να μοιραστώ αυτή την κάμαρη μαζί σου
Και μπορείς ν΄αποκτήσεις αυτή την καρδιά για να τη σπάσεις!
Κι αυτός είναι ο λόγος που ΄ναι τα μάτια μου κλειστά,
Για όλ΄ αυτά ακόμη που έχω δει.
Πάντα έτσι γίνεται, πάντα έτσι γίνεται,
Και είσαι η μόνη που γνωρίζει...
Έτσι θα διάλεγα να ΄μαι μαζί σου,
Αν ήταν στο χέρι μου ν΄αποφασίσω.
Μα κι εσύ μπορείς ν΄αποφασίζεις
Και μπορείς ν΄αποκτήσεις αυτή την καρδιά για να τη σπάσεις!
Πάντα έτσι γίνεται, πάντα έτσι γίνεται,
Και είσαι η μόνη που το γνωρίζει...